بازدید خبر: 2
به گزارش پایگاه خبری معدن‌نامه، بنابر این، تصویر یکپارچه‌ای از کلیشه‌های مثبت، منفی یا خاکستری که از هر برندی در ذهن مخاطبان عام و خاص، پس از شنیدن نام هر برند یا سازمان، نقش می‌بنند؛ انعکاس جامعی از عملکرد روابط عمومی آن سازمان است. بدیهی‌ست که تصویرهای مثبت، حاکی از عملکرد سازنده و بازخوردهای منفی، نمایانگر عملکرد غیراثربخش بخش روابط عمومی هر برند است.
شرکت فولاد خراسان به مثابه بزرگترین مجتمع صنعتی شرق کشور، همواره تصویری سهل و ممتنع از یک کارخانه عظیم به نمایش می‌گذارد: از سویی، هیچ مجتمع فولاد و مقاطع وابسته، به عنوان تولید کننده کالای واسطه‌ای (که محصولاتش در صنایع دیگری به عنوان ماده اولیه به کار می‌رود)، ارتباط سرگشاده‌ای با مصرف‌کنندگان کالاهای نهایی ندارد، از این روی که محصولاتش به طور مستقیم در سبد مصرفی خانوار قرار نمی‌گیرد و بدیهی‌ست که از منظر روابط عمومی و برندینگ نیز، الزام چندانی برای بازنمایی گسترده از اقدامات این مجتمع‌ها، از کانال روابط عمومی احساس نمی‌شود.
به طور مثال برای چه کسری از مردم عادی مهم است که در یک مجتمع فولادسازی، چه اندازه گندله یا کنسانتره و یا نورد و ورق گالوانیزه تولید می‌شود؟
از طرف دیگر، ممکن است که یا مجتمع صنعتی مانند فولاد خراسان، با انجام طرح‌هایی در راستای پیشبرد اهدافی در چارچوب تحقق مسئولیت‌های اجتماعی خود، اقدام به ساخت چندین باب مدرسه یا کارگاه.های قالیبافی در راستای خوداشتغالی کرده باشد و این حق طبیعی مردم و سهامداران است که از جزئیات چنین طرح‌هایی مطلع شوند. از این منظر نیز عملکرد روابط عمومی فولاد خراسان در بازنمایی اقدامات انجام شده در این مجتمع صنعتی، به شدت قابل دفاع است و هم در تبلیغات سرد اعم از تهیه و توزیع ویژه‌نامه‌ها، کاتالوگ‌ها، بروشورها، حضور در نمایشگاه‌های جدی نظیر ایران متافو، وبگاه به روز رسمی عملکردی قابل دفاع دارد و هم در رویکرد موسوم به warm advertisements (تبلیغات چهره به چهره و زبانی)، عملکردی مثبت و ماندگار از مدیریت روابط عمومی فولاد خراسان _شهرام بقراط_ در اذهان خبرنگاران تخصصی حوزه صنعت باقی مانده است. شایان ذکر است که مدیریت یاد شده همواره پس از بروز شائبه‌های معمول در فضای رسانه‌ای، توری از خبرنگاران تخصصی رسانه‌های مختلف _صرف نظر از رویکرد سیاسی‌شان_ ترتیب داده و به بازدید میدانی از این مجتمع سترگ صنعتی دعوت کرده است.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.