بازدید خبر: 5
رئیس هیئت‌مدیره شرکت فولاد شرق خراسان دکتر علی گلشن در این خصوص عنوان کرد: ایران با توجه به مکان جغرافیایی محل اتصال سه قاره آسیا، اروپا و آفریقاست و مطابق با موقعیت از شمال به قطب شمال و از جنوب به دریا می‌رسد. از طرفی تحولات دنیا را که در نظر می‌گیریم شاهد انتقال سریع قدرت از غرب به شرق هستیم. به طوریکه در سند افق 2030، دو کشور در شرق در حال پیشرفت هستند، اقتصاد چین که در این افق از آمریکا عبور خواهد کرد و هند که در این سند جزو کشورهای پیشرو در دنیا خواهد بود. با توجه به این افق چین درصدد احیای جاده ابریشم است و ایران هم با توجه به موقعیتی که دارد، می‌تواند از این مزیت استفاده نماید. جاده ابریشم به‌عنوان کریدور شرق به غرب در مسیر از چین، قزاقستان، ازبکستان، ترکمنستان می‌گذرد و در این مسیر از ایران عبور کرده و به ترکیه و اروپا می‌رسد. کریدور جنوب به شمال نیز از هندوستان، به خاطر دسترسی و ارسال کالا به اروپا و مقاصد تجاری از سمت بندر چابهار و بندرعباس به سمت شمال غربی و به ترکیه می‌رود؛ این مزیتی است که باید از آن استفاده نماییم تا در این کریدورها نقطه تأثیرگذاری باشیم.
علی گلشن خاطرنشان کرد: این کریدورها می‌تواند منافع و مزایای زیادی برای کشور ایجاد نماید که شامل افزایش درآمد، توسعه اشتغال و امنیت، توسعه فرهنگ داخلی, بسط و توسعه فرهنگ داخلی به خارجی است. این منافع مستلزم توسعه زیرساخت‌هاست که مهم‌ترین این زیرساخت‌ها، حمل ریلی و حمل جاده‌ای است. این اقدام با توسعه خطوط فعلی و ایجاد خطوط جدید و همچنین اضافه کردن کشنده‌ها به جهت افزایش سرعت انتقال بار و افزایش حجم بار امکان‌پذیر خواهد بود.
رئیس هیئت‌مدیره شرکت فولاد شرق خراسان اشاره کرد: با حذف ایران در این کریدورها برای انتقال کالا از غرب به شرق باید دریا را دور بزنند، از دریای سرخ عبور کرده و به سمت دریای مدیترانه و اروپا حرکت کنند و برای انتقالات از جنوب به شمال نیز برای رسیدن به روسیه باید از دریای سیاه و مدیترانه و دریای سرخ به اقیانوس هند و به سمت روسیه بروند که البته حضور ایران این مسیرها را کوتاه می‌کند و هزینه‌های حمل‌ونقل را کاهش می‌دهد.
وی تأکید کرد: اگر این اقدام را جدی نگیریم تنها متضرر این بازی خواهیم بود؛ چراکه قدرت‌های منطقه همچون کشورهای عربی و حتی کشور آمریکا به‌عنوان کشوری قدرتمند به دنبال دور زدن ایران هستند تا کریدور شرق به غرب را از طریق ترکمنستان و آذربایجان به ترکیه ببرند و مسیر ایران را حذف کنند و از طرفی با طرح «عرب مت» هندوستان را از طریق کشورهای عربی همچون امارات، اردن و دریای مدیترانه به شمال ببرند که ایران حذف شود. در این میان بایستی به این موضوع به‌عنوان یک طرح ملی نگاه کنیم و دولت روی زیرساخت‌ها سرمایه‌گذاری کند بزرگراه‌ها و حمل جاده‌ای و ریلی را افزایش دهد که به‌مراتب حمل ریلی با توجه به مزیت نسبی به حمل جاده‌ای ارجح است چراکه کم‌هزینه‌ترین و امن‌ترین مسیر برای حمل‌ونقل کالا است؛ همچنین دولت مشوق‌هایی را برای شرکت‌های بزرگ ایجاد کند که امکان سرمایه‌گذاری روی حمل ریلی را برای تمام شرکت‌ها افزایش دهد تا جذب به حضور در بخش زیرساختی شوند.
دکتر علی گلشن به مزایای داخلی توسعه حمل ریلی اشاره کرد و گفت: در توسعه حمل ریلی مزایای زیادی برای کشور نهفته است به طوریکه قیمت تمام‌شده کالاها را کاهش می‌دهد، سبب کاهش تصادفات و مشکلات جاده‌ای، افزایش کیفیت هوا و کاهش آلودگی، توسعه فرهنگ، کاهش فقر و توسعه اشتغال می‌شود که این‌ها فارغ از مزیت بسیار مهم ارزی و ریالی این اقدام است.