بازدید خبر: 3
احسان رنجبران_ پایگاه خبری «معدن نامه»: انجمن جهانی فولاد اعلام کرد مسئله مازاد ظرفیت فولاد چین به این آسانی قابل حل نیست، زیرا این صنعت به‌شدت با ساختار کلی اقتصاد این کشور درهم‌تنیده است.
ادوین بسون مدیرکل انجمن جهانی فولاد گفت: بستن یک شرکت فولادی اثرات زنجیره‌ای گسترده‌ای در سایر بخش‌های اقتصاد داخلی ایجاد می‌کند و راه‌حل عملی کوتاه‌مدتی برای این کار وجود ندارد.
صنعت فولاد چین که ظرفیت سالانه آن به یک میلیارد تن می‌رسد، پس از سال‌ها توسعه سریع برای سطحی از تقاضا که اکنون دیگر وجود ندارد، با مازاد شدید ظرفیت مواجه شده است. رکود چندساله بازار املاک چین تقاضا برای محصولات فولادی را تضعیف کرده و مازاد ایجادشده اکنون با قیمت‌های پایین به بازارهای جهانی سرازیر می‌شود. این روند تولیدکنندگان سایر کشورها را تحت فشار قرار داده و تنش‌های تجاری را افزایش داده است.
فولاد یکی از نخستین محصولاتی بود که دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا، اوایل امسال در فهرست تعرفه‌های وارداتی قرار داد. بسیاری از کشورها از جمله ویتنام نیز تعرفه‌های ضددامپینگ علیه فولاد چین اعمال کرده‌اند. این موانع به دو دهه بازار نسبتاً باز جهانی فولاد پایان می‌دهد.
بسون گفت: بازار بازی که بین ۲۰۰۰ تا حدود ۲۰۲۰ از آن بهره‌مند بودیم، در حال تغییر است. قابلیت جریان آزاد مواد بین قاره‌ها موضوعی بسیار مهم برای این صنعت است.
طبق پیش‌بینی انجمن جهانی فولاد، تقاضای فولاد چین در سال ۲۰۲۵ حدود ۲ درصد و در سال ۲۰۲۶ یک درصد دیگر کاهش خواهد یافت که این روند تولیدکنندگان را به افزایش صادرات با وجود موانع حمایتی سوق داده است.
صادرات فولاد چین در مسیر ثبت رکورد در سال ۲۰۲۵ قرار دارد. داده‌های تجاری منتشرشده در روز دوشنبه نشان می‌دهد حجم صادرات طی یازده ماه نخست سال از ۱۰۰ میلیون تن عبور کرده است. رشد گسترده صادرات همچنین باعث شده مازاد تجاری چین برای نخستین‌بار از یک تریلیون دلار فراتر رود.
معاملات آتی سنگ‌آهن در سنگاپور روز دوشنبه ۰/۹ درصد افت کرد و به ۱۰۲/۴۵ دلار در هر تن رسید.
رضوان جانجوا رئیس بخش فناوری انجمن جهانی فولاد نیز هشدار داد که تجارت تنها قربانی تقسیم بیشتر صنعت جهانی فولاد نخواهد بود. به گفته او، کربن‌زدایی صنعتی که حدود ۸ درصد از انتشار دی‌اکسیدکربن جهان را تولید می‌کند، نیازمند همکاری بین‌المللی گسترده است که این همکاری در فضای تجاری چندپاره دشوارتر خواهد بود.
او گفت: پیشرفت‌های بزرگ در زمینه کاهش انتشار تنها زمانی حاصل می‌شود که کشورها تلاش‌های خود را هماهنگ کنند. فناوری موجود است، اما دسترسی به انرژی و هماهنگی سیاستی همچنان دو مانع بزرگ برای صنعت هستند. اگر کشورها با هم گفت و گو نکنند، هرکدام فقط تلاش می‌کنند مسئله خود را جداگانه حل کنند.