1,065 بازدید
مهسا نیکدل_ پایگاه خبری «معدن نامه»: بازار جهانی فولاد در هفته گذشته تحت فشار ضعف تقاضا قرار گرفت و قیمت اغلب مواد اولیه و محصولات فولادی با کاهش همراه شد. سنگ آهن، قراضه، ورق گرم و میلگرد نزولی شدند، هرچند بیلت دریای سیاه افزایش قیمت داشت.
در بازار داخلی ایران نیز افت نرخ ارز، رکود تقاضا، محدودیتهای معاملاتی و دشواری تأمین نقدینگی، معاملات فولادی را به یکی از کمرمقترین سطوح سال رساند. این شرایط از یک سو قیمتها را تحت فشار قرار داده و از سوی دیگر احتمال کاهش تولید و شکلگیری فشار قیمتی در هفتههای آینده را افزایش داده است.
عقبنشینی سنگ آهن در بازار چین
در بازار جهانی سنگ آهن هفته گذشته روند نزولی داشت. قیمت سنگ آهن با خلوص ۶۱ درصد در بازار واردات چین از حدود ۹۱ دلار به کمتر از ۹۰ دلار در هر تن CFR چین رسید و در پایان هفته حدود ۸۹.۷۵ دلار ثبت شد.
افزایش موجودی سنگ آهن در بنادر چین یکی از مهمترین عوامل فشار بر قیمت این ماده اولیه است. همزمان سودآوری پایین فولادسازان و نزدیک شدن به فصل کمرونق بازار، چشمانداز تقاضا را شکننده کرده است. در چنین شرایطی ضعف تقاضا همچنان مهمترین عامل تعیینکننده جهت بازار سنگ آهن محسوب میشود.
قراضه نیز در مسیر کاهش قیمت
بازار قراضه نیز از ضعف تقاضا در صنعت فولاد تأثیر گرفت. قیمت قراضه سنگین ۲۰-۸۰ در بازار واردات ترکیه از ۴۰۴ دلار به ۳۹۵ دلار در هر تن CFR کاهش یافت.
در شرق آسیا نیز قراضه وارداتی با افت ۴ دلاری به ۳۹۰ دلار در هر تن CFR رسید. تنها بازار قراضه صادراتی ژاپن برخلاف این روند حرکت کرد و قراضه سنگین کلاس ۲ ژاپن با افزایش ۵ دلاری به ۳۳۰ دلار در هر تن فوب رسید.
روند بازار قراضه نشان میدهد که فشار تقاضا در بخش فولادسازی محدود به یک منطقه نیست و در بازارهای مهم مصرف فولاد نیز قابل مشاهده است.
بیلت برخلاف سایر بخشها صعودی شد
در بازار بیلت روند متفاوتی نسبت به سنگ آهن و قراضه مشاهده شد. میانگین قیمت بیلت صادراتی دریای سیاه با افزایش ۱۰ دلاری به ۴۸۵ دلار در هر تن فوب رسید. در بازار داخلی چین نیز قیمت بیلت با ۲ دلار افزایش، ۴۴۰ دلار در هر تن درب کارخانه ثبت شد.
قیمت بیلت وارداتی ترکیه نیز در محدوده ۵۲۰ دلار در هر تن CFR ثابت ماند. در جنوب شرق آسیا نیز بیلت وارداتی بدون تغییر در سطح ۴۹۵ دلار در هر تن CFR معامله شد.
در بازار ایران کاهش نرخ ارز و افت صادرات ناشی از رکود بازار عراق، در کنار سکوت بازار مقاطع، موجب شد معاملات شمش در شرایطی کمرمق دنبال شود. در نتیجه بازار بیلت و شمش داخلی با وجود تحولات متفاوت بازار جهانی در وضعیت رکودی قرار گرفت.
میلگرد جهانی زیر فشار تقاضا
بازار مقاطع نیز هفته گذشته عمدتاً نزولی بود. قیمت میلگرد صادراتی ترکیه با کاهش ۱۰ دلاری به ۶۱۰ دلار در هر تن فوب رسید. میلگرد در بازار داخلی ترکیه نیز ۶۲۰ دلار در هر تن درب کارخانه قیمت داشت.
در مقابل میلگرد صادراتی چین با افزایش ۴ دلاری از ۴۹۷ دلار به ۵۰۱ دلار در هر تن فوب رسید. در بازار داخلی اروپا میلگرد با کاهش ۵ یورویی به ۶۶۰ یورو در هر تن درب کارخانه رسید درحالیکه قیمت میلگرد در بازار داخلی آمریکا بدون تغییر در سطح ۹۳۰ دلار به ازای هر شورتتن باقی ماند.
در بازار داخلی ایران افت نرخ ارز، سردرگمی در معاملات بورس کالا و انتظار فعالان بازار برای کاهش بیشتر قیمتها، میلگرد را با کاهش قیمت مواجه کرد. تیرآهن نیز تحت تأثیر رکود تقاضا و کاهش نرخ ارز عقب نشست.
ورق گرم در بیشتر بازارها ارزان شد
بازار ورق گرم نیز از شرایط ضعیف تقاضا تأثیر پذیرفت. میانگین قیمت ورق گرم صادراتی چین با کاهش ۵ دلاری به ۴۹۶ دلار در هر تن فوب رسید. ورق گرم صادراتی دریای سیاه با افزایش یک دلاری در سطح ۵۰۸ دلار در هر تن فوب قرار گرفت و قیمت ورق گرم وارداتی جنوب شرق آسیا با افت ۴ دلاری به ۵۳۳ دلار در هر تن CFR رسید.
در اروپا قیمت ورق گرم درب کارخانه با کاهش ۵ یورویی به ۷۴۰ یورو رسید. بازار آمریکا برخلاف سایر بازارها روند صعودی داشت و قیمت ورق گرم با افزایش ۴۰ دلاری به ۱۳۰۰ دلار در هر شورتتن رسید.
در بازار داخلی ایران ورق سیاه نیز تحت تأثیر کاهش نرخ ارز قرار گرفت. قیمت ورق دو میلیمتر رول مبارکه روز دوشنبه ۱۵۸ هزار ریال بود که تا روز چهارشنبه به ۱۵۵ هزار ریال رسید. روند نزولی نرخ ارز مهمترین عامل افت قیمت ورق گرم در بازار داخلی بود.
قیمت ورق اکسین نیز در پی کاهش نرخ ارز و افت تقاضا با کاهش محدودی همراه شد. در بازار ورق سرد کاهش نرخ ارز به ثبات قیمتها منجر شد اما با افزایش نرخ ارز، قیمتها دوباره افزایش یافت. ورق گالوانیزه نیز به کف قیمتی خود رسیده و حتی به نوسانات نرخ ارز واکنش چندانی نشان نداد.
بازار جهانی فولاد درگیر رکود تقاضاست
برآیند تحولات بازار جهانی نشان میدهد که رکود تقاضا به عامل مشترک در بخشهای مختلف زنجیره فولاد تبدیل شده است. سنگ آهن حدود یک دلار کاهش قیمت داشت، قراضه روند نزولی پیدا کرد و شمش با وجود افزایش قیمت در دریای سیاه، همچنان با تقاضای محدود مواجه بود. بازار آهن اسفنجی نیز با وجود غیبت ایران ثبات خود را حفظ کرد.
در این شرایط سود فولادسازان در بسیاری از بازارها به سطوح پایینی رسیده است، درحالیکه هزینه مواد اولیه امکان کاهش متناسب با قیمت محصولات فولادی را ندارد. افزایش هزینه حمل و بیمه نیز فشار بیشتری بر تولیدکنندگان وارد کرده است.
یکی از عوامل مهم در این بخش افزایش قیمت نفت است. قیمت نفت برنت در هفته گذشته به ۱۰۹.۶۹ دلار رسید که افزایش ۵ دلاری را نشان میدهد. افزایش قیمت انرژی میتواند هزینه حملونقل و بیمه را افزایش داده و بخشی از فشار ناشی از کاهش قیمت محصولات فولادی را به هزینههای زنجیره منتقل کند.
در مجموع قیمت سنگ آهن از حدود ۹۱ دلار به ۸۹.۷۵ دلار، قراضه از ۴۰۴ دلار به ۳۹۵ دلار و ورق سیاه صادراتی چین از ۵۰۱ دلار به ۴۹۶ دلار کاهش یافت. در مقابل بیلت دریای سیاه از ۴۷۵ دلار به ۴۸۵ دلار افزایش یافت و میلگرد صادراتی ترکیه از ۶۲۰ دلار به ۶۱۰ دلار کاهش پیدا کرد. اسلب نیز در محدوده ۴۷۰ دلار در هر تن فوب بنادر دریای سیاه ثابت ماند.
بازار داخلی: رکود در نقطه مقابل فشار هزینه
بازار داخلی فولاد ایران هفته گذشته یکی از راکدترین دورههای سال را تجربه کرد. کاهش قیمت شمش و میلگرد در بازار عراق، افزایش قیمت صادراتی فولاد ایران تحت تأثیر افت نرخ ارز و کمبود تقاضا، فضای معاملات را محدود کرد.
از سوی دیگر محدودیتهای معاملاتی در بورس کالا نیز بر روند فعالیت تولیدکنندگان اثر گذاشته است. الزام به پیشپرداخت، سهمیهبندی شدید و دشواری نقلوانتقال پول، تأمین نقدینگی را برای بخشهایی از زنجیره فولاد دشوار کرده است.
کاهش حجم عرضهها در بخشهای مختلف زنجیره فولاد نیز از پیامدهای این وضعیت است. کارخانهای که فروش ندارد، امکان تأمین هزینههای حقوق، بیمه، مالیات و بدهیهای بانکی را از دست میدهد و در ادامه ناچار به کاهش خرید مواد اولیه و تولید خواهد شد.
در این شرایط بخشی از کارخانههایی که زنجیره کامل تولید را در اختیار ندارند، برای ادامه فعالیت به عرضه خارج از بورس روی آوردهاند، اما محدودیت نقدینگی میتواند حجم تولید آنها را کاهش دهد و بخشی از این واحدها را در آینده از بازار خارج کند.
واحدهای دارای زنجیره کامل نیز با شرایط متفاوتی مواجه هستند. واحدهای خصوصی با تکیه بر معاملات خارج از بورس تلاش میکنند فعالیت خود را ادامه دهند، اما مشکلات نقدینگی میتواند تولید آنها را کاهش دهد. واحدهای دولتی که ملزم به عرضه در بورس کالا هستند نیز در صورت فشار برای فروش با حداقل سود یا حتی زیان، انگیزه و توان افزایش عرضه را از دست خواهند داد.
محدودیت تولید، متغیر مهم هفتههای آینده
در این چهارچوب یکی از مهمترین پیامدهای شرایط فعلی میتواند کاهش تولید فولاد باشد. کاهش تولید در شرایطی رخ میدهد که رکود تقاضا هنوز مانع رشد قیمتهاست، اما کاهش عرضه در صورت تداوم میتواند در هفتههای آینده فشار افزایشی بر قیمتها ایجاد کند.
در بازار مقاطع بسیاری از واحدها همزمان با مشکل تأمین مواد اولیه و ضعف فروش مواجه هستند. همین مسئله باعث شده انتظار برای افزایش قیمت در هفتههای آینده تقویت شود.
در بازار ورق نیز فعالان بازار عمدتاً انتظار رشد قیمت دارند. افزایش قیمت مواد اولیه و اسلب، در کنار احتمال افزایش قیمت عرضههای جدید فولاد مبارکه، دو عامل اصلی این انتظار هستند. باوجوداین رکود تقاضا همچنان مانع اصلی انتقال سریع افزایش هزینهها به قیمت نهایی محصولات است و نرخ ارز همچنان مهمترین متغیر تعیینکننده مسیر بازار داخلی به شمار میرود.
سیاست پولی در برابر محدودیتهای تولید
همزمان با فشارهای موجود بر زنجیره فولاد، سیاستهای سختگیرانهتر بانکی نیز بر شرایط تولید اثر گذاشته است. کنترل تسهیلات بانکی و نظارت بیشتر بر تعهداتی مانند گشایش اعتبار اسنادی، بخشی از سیاستهای کنترل تورم است، اما اثرگذاری این سیاستها به شرایط زیرساختی و امکان تجارت خارجی وابسته است.
در شرایط فعلی محدودیت تأمین برق و گاز از یک سو و جنگ و تحریم از سوی دیگر، ظرفیت تولید و تجارت خارجی را محدود کردهاند. در نتیجه همزمانی محدودیتهای زیرساختی، افزایش هزینهها، دشواری تجارت خارجی و محدودیت نقدینگی میتواند فشار بیشتری بر رشد اقتصادی و تولید صنعتی وارد کند.
در چنین شرایطی بازار فولاد با دو نیروی متضاد مواجه است و از یک سو رکود تقاضا و کاهش نرخ ارز قیمتها را تحت فشار قرار داده و از سوی دیگر کاهش تولید افزایش هزینه مواد اولیه و محدودیت عرضه میتواند زمینه رشد قیمتها را فراهم کند.
در بخش صادرات نیز فولاد خوزستان، کاوه جنوب و فولاد آلیاژی طی هفته گذشته مزایدههای صادراتی برگزار کردند. در صورت افزایش نرخ ارز، جذابیت صادرات افزایش خواهد یافت و احتمال انتقال بخشی از عرضه به بازارهای خارجی بیشتر میشود که این عامل میتواند تعادل بازار داخلی فولاد را بیشازپیش تحت تأثیر قرار دهد.






