بازدید خبر: 4
در بازار مقاطع نیز کمبود تقاضا، قیمت میلگرد را کاهشی کرد به طوری‌که شاهد بودیم کمترین میزان فروش میلگرد در بورس در هفته گذشته رقم خورد و دلیل آن برخی کارخانه های خصوصی بودند که با اعتبار اسنادی شش ماهه کالا را عرضه می کردند. به طور کلی برای تغییر وضعیت در روند بازار داخلی فولاد باید منتظر تغییراتی کلان باشیم که شامل گشایش در تحریم های بانکی، تغییر در وضعیت بازارهای جهانی، تغییر رویکرد دولت در قبال عرضه های بورسی و ورود سرمایه گذار خارجی به کشور می شود که البته هیچ یک از این عوامل به تنهایی قابلیت تغییر روند بازار را ندارد.
باید این امر را در نظر داشته باشیم که تولید مستلزم تقاضاست تا تداوم داشته باشد که متاسفانه شاهد ضعف تقاضا در این بازار هستیم.
این روزها بازار داخلی فولاد با دو مشکل مازاد عرضه و کمبود تقاضا و کمبود منابع و نقدینگی مواجه است و شرایط فعلی بازار داخلی به شدت رقابتی شده که در این شرایط بسیاری از تولیدکنندگان کوچک و برخی تولید کنندگان خصوصی از جمله ذوبی ها تحت فشار هستند که البته در این شرایط تولیدکننده باید به سرعت از تولید محصول زیان‌ده و بدون متقاضی به سمت محصول دارای تقاضا و سود بیشتر متمایل شود و هزینه ها را کم کرده و به همین نسبت حاشیه سود را کم و فروش را افزایش دهد و فروشندگان بر کالا محوری متمرکز نشوند و به جای فروش یک نوع محصول آن هم به صورت فروش صرفا نقدی یا پول پیش با سود بالا به سمت سبد فروش با تنوع بیشتر( نقدی اعتباری)، حجم فروش را بیشتر و سود را محدودتر نماید و با شرایط پرداخت متقاضی با اخذ تضامین همکاری نماید.
در کنار موضوع کمبود تقاضا، بانک ها هم با خرید اوراق قرضه، دارایی برای حمایت از فولادسازان ندارند. در این شرایط سقف کالای بدون تقاضا بالاست و همین امر باعث کاهش بیشتر تولید می‌شود. دولت باید در کنار موضوع تورم، بحث اشتغال را هم در نظر داشته باشد. در این شرایط تولید کننده کالایش را به بورس می آورد و و با عدم تقاضا آن را در بازار می‌فروشد. ماه‌های آینده نقدینگی عامل بسیار تاثیرگذاری است و مهم ترین عامل برای تعیین روند بازار است. در حال حاضر دولت با عدم اعلام سیاست واضح و دقیق بازار را بلاتکلیف نگاه داشته است که اثر آن در کاهش تقاضا مشهود و تاثیر خود را در قیمتها گذاشته است که نتیجه ای جز از مدار خارج شدن واحدهای کوچک تولیدی که با عدم فروش محصول خود امکان انجام تعهدات خود را ندارند، نخواهد داشت. با اطمینان سازی می توان بازار را به ثبات رساند که این وظیفه دولت است.
این روزها بازارهای داخلی در فاز انتظار ناشی از مذاکرات و یک خروجی مثبت و آثار مثبت اقتصادی حاصل از آن در ماه‌های آینده از این مذاکرات است که سبب شده روند بازارهای خارجی، تغییر قیمت کامودیتی ها و تصمیمات فدرال رزرو، نرخ سنگ آهن و زغال سنگ و گاز و نفت و… کمترین تاثیر را در بازارهای کالایی و سرمایه ای داخلی به خصوص بازار فولاد داشته باشد. اقتصاد ایران با یک سیستم بسته، به واسطه تحریم ها کمترین ارتباط ممکن را با بازارهای جهانی دارد.
.
.
.
.
.
.
.