بازدید خبر: 4
وی در این خصوص عنوان کرد: کیفی سازی محصولات فولادی، اقدامی مطلوب است اما باید ظرفیت موجود را از نظر صادرات محوری و نیاز داخلی مورد توجه قرار دهیم.
مقدم‌علی عنوان کرد: با توجه به مزیت های صنعت فولاد کشور نسبت به رقبای جهانی، ادامه مسیر برای توسعه فولاد با رعایت برخی الزامات و ملاحظات فنی و اجرایی ضرورت دارد. اینکه در صنعت فولاد نیازمند توسعه هستیم، به مزیتهای ما نسبت به رقبا برمیگردد.
تعیین تکلیف مجوزهای فولادی بدون پیشرفت فیزیکی
معاون طرح های توسعه معادن و صنایع معدنی ایمیدرو معتقد است سیاستگذاری برای تعیین تکلیف مجوزهای فولادی بدون پیشرفت فیزیکی و اجرایی به‌منظور جلوگیری از برهم خوردن توازن، ضروری است.
وی گفت: ظرفیت‌های فعالی در کشور وجود دارد که عملکرد آن ارائه شده است. ظرفیت مجوزهای صادره هم به تفکیک مشخص است. ظرفیت موجود از منظر مجوزی، مجموعا ۱۰۰ میلیون تن است که باید مشخص شود هر کدام از این ظرفیت‌ها و مجوزها چقدر پیشرفت داشته است. باید توجه داشت ظرفیت مجموع مجوزهای فعال و قابل تحقق را ملاک قرار دهیم. مثلا ۱۸ میلیون تن مجوز صادره برای فولاد خام داریم که پیشرفت فیزیکی آن صفر است.
وی ادامه داد: چنین مجوزهایی نیازمند سیاست گذاری است تا قبل از مشکل آفرینی در حوزه های مختلف اعم از تامین مواد اولیه، انرژی و ….، بتوان چاره اندیشی کرد.
فرصت سرمایه‌گذاری برای فولاد در خلق افزوده
مقدم‌علی تصریح کرد: مزیت ما در تامین گاز سبب توسعه فولاد و ایجاد افق تولید بود و همین مزیت موجب شد آن را به سمت تولید آهن اسفنجی DRI سوق دهیم و درنتیجه، توسعه را براساس آن برنامه ریزی کرده ایم.
معاون طرح های توسعه معادن و صنایع معدنی ایمیدرو اذعان داشت: باید در چشم انداز ۱۴۱۰ برای صادرات محصولات فولادی باارزش افزوده (انواع ورق، محصولات آلیاژی و سوپرآلیاژی، ورق خودرو، ورق محصولات خانگی و غیره)، ظرفیت های صادراتی از جمله صادرات محصولات دیده شود و واقعیت این است که در عمل، این ظرفیت ها چندان قابل به نظر نمی رسد.
حسام مقدم‌علی گفت: با برآورد صورت گرفته در مورد محصولات آلیاژی و سوپر آلیاژی، ظرفیت بالای سه میلیون تن برای صادرات داریم.
وی افزود: با تلاش‌های صورت گرفته در طرح جامع فولاد، جدول فرصت سرمایه‌گذاری برای فولاد در خلق افزوده تدوین و آماده شده است. در موارد همچون ریل که ارزش افزوده بالاتری دارد نیز ارزیابی بازار مصرف لازم است.
.
.
.
.
.
.