بازدید خبر: 4
احسان رنجبران_ پایگاه خبری «معدن نامه»: صنعت معدن جهان در آستانه ورود به مرحله‌ای تازه از تحول دیجیتال قرار گرفته که دیگر تنها بر مکانیزاسیون یا اتوماسیون تجهیزات تکیه ندارد، بلکه هوش مصنوعی، دیجیتال توین، رباتیک، اینترنت اشیا و تحلیل لحظه‌ای داده‌ها را به قلب فرآیند تصمیم‌گیری معادن تبدیل می‌کند. گزارش جدید «Mining 5.0؛ فناوری‌های نوظهور معدنکاری تا سال ۲۰۳۰» که توسط اتاق بازرگانی هند (ICC) و شرکت Deloitte منتشر شده، تصویری از آینده‌ای ارائه می‌دهد که در آن معادن نه‌تنها هوشمندتر بلکه ایمن‌تر، پایدارتر و کارآمدتر خواهند بود.
بر اساس این گزارش صنعت معدن طی سال‌های گذشته با چالش‌های متعددی از جمله کاهش عیار ذخایر معدنی، افزایش هزینه‌های استخراج، سختگیرانه‌تر شدن الزامات زیست‌محیطی، کمبود نیروی متخصص و افزایش تقاضا برای مواد معدنی حیاتی مواجه شده است. در چنین شرایطی فناوری دیگر یک مزیت رقابتی نیست، بلکه به ضرورتی برای ادامه فعالیت شرکت‌های معدنی تبدیل شده است.
عبور از معدنکاری ۴.۰
در یک دهه گذشته مفهوم «معدنکاری ۴.۰» با ورود فناوری‌هایی مانند اینترنت اشیا، حسگرهای هوشمند، اتوماسیون تجهیزات، پهپادها و سیستم‌های کنترل از راه دور، تحول بزرگی در معادن ایجاد کرد. بسیاری از شرکت‌های بزرگ معدنی توانستند بهره‌وری را افزایش دهند و دید بهتری نسبت به عملیات خود پیدا کنند.
نویسندگان گزارش معتقدند که معدنکاری ۴.۰ نتوانسته مشکل اصلی را برطرف کند چرا که اگرچه حجم عظیمی از داده‌ها تولید می‌شود اما این داده‌ها معمولاً در سامانه‌های جداگانه قرار دارند و تصمیم‌گیری همچنان به‌صورت جزیره‌ای انجام می‌شود. به‌بیان‌دیگر معادن امروز «داده‌محور» هستند اما هنوز «تصمیم‌محور» نشده‌اند.
به اعتقاد کارشناسان معدنکاری ۵.۰ دقیقاً برای پر کردن همین خلأ طراحی شده است و هدف آن اتصال تمام اجزای معدن در قالب یک سیستم هوشمند و یکپارچه است.
هوش مصنوعی: مغز متفکر معدن آینده
یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های معدنکاری ۵.۰، تغییر نقش هوش مصنوعی است. در نسل جدید AI دیگر تنها ابزاری برای تحلیل داده نیست بلکه به همکار تصمیم‌گیر مدیران معدن تبدیل می‌شود.
این فناوری می‌تواند اطلاعات مربوط به زمین‌شناسی، عملکرد ماشین‌آلات، مصرف انرژی، شرایط آب‌وهوایی، وضعیت حمل‌ونقل و حتی شاخص‌های زیست‌محیطی را به‌صورت هم‌زمان تحلیل کند و بهترین سناریوی عملیاتی را پیشنهاد دهد. البته گزارش تأکید می‌کند که تصمیم نهایی همچنان باید توسط انسان گرفته شود و هوش مصنوعی تنها نقش تقویت‌کننده تصمیم‌گیری را ایفا می‌کند.
به گفته تهیه‌کنندگان گزارش آینده معدنکاری متعلق به معادنی است که بتوانند هوش مصنوعی را در تمام زنجیره ارزش، از اکتشاف تا فروش محصول، به کار بگیرند.
دیجیتال توین نسخه مجازی معدن
گزارش Mining 5.0 یکی دیگر از فناوری‌های کلیدی آینده را دیجیتال توین (دوقلوهای دیجیتال) معرفی می‌کند.
دیجیتال توین در واقع نسخه‌ای مجازی از معدن است که به‌طور لحظه‌ای اطلاعات تجهیزات، ذخایر، وضعیت استخراج، فرآوری، حمل‌ونقل و مصرف انرژی را دریافت می‌کند. مدیران معدن می‌توانند پیش از اجرای هر تصمیم اثر آن را در محیط شبیه‌سازی‌شده مشاهده کنند و سپس بهترین گزینه را انتخاب کنند.
به اعتقاد نویسندگان، این فناوری موجب کاهش ریسک، افزایش بهره‌وری و جلوگیری از تصمیم‌های پرهزینه خواهد شد.
معدنکاری ایمن‌تر با کمک فناوری
یکی از محورهای اصلی معدنکاری ۵.۰ ارتقای ایمنی است. در این مدل سامانه‌های هوشمند با استفاده از دوربین‌های مجهز به هوش مصنوعی، حسگرهای پوشیدنی، داده‌های ماشین‌آلات و اطلاعات محیطی می‌توانند علائم خستگی اپراتورها، احتمال ریزش، نقص تجهیزات یا سایر مخاطرات را پیش از وقوع شناسایی کنند.
به‌این‌ترتیب مدیریت ایمنی از یک رویکرد واکنشی به یک رویکرد پیشگیرانه تبدیل می‌شود که این موضوع می‌تواند نقش مهمی در کاهش حوادث معدنی ایفا کند.
معدنکاری سبز، یکی از پایه‌های نسل جدید
برخلاف نسل‌های قبلی که افزایش تولید مهم‌ترین شاخص موفقیت بود، معدنکاری ۵.۰ نگاه متفاوتی به توسعه دارد.
در این مدل شاخص‌هایی مانند کاهش مصرف آب، کاهش انتشار کربن، افزایش بازیافت باطله‌های معدنی، استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر و احیای محیط‌زیست بخشی از فرآیند روزانه مدیریت معدن محسوب می‌شوند و صرفاً الزامات قانونی یا گزارش‌های ESG (گزارش پایداری شرکتی) نیستند.
گزارش تأکید می‌کند که فناوری‌های هوشمند می‌توانند مصرف انرژی، انتشار آلاینده‌ها و استفاده از منابع طبیعی را به‌صورت لحظه‌ای پایش و مدیریت کنند و در نتیجه عملکرد زیست‌محیطی معادن را بهبود بخشند.
کشورهای پیشرو در معدنکاری هوشمند
بررسی تجربه کشورهای مختلف نشان می‌دهد که استرالیا، کانادا، آمریکا، شیلی، چین و کشورهای شمال اروپا بیشترین سرمایه‌گذاری را در فناوری‌های معدنکاری هوشمند انجام داده‌اند.
در استرالیا استفاده از کامیون‌های خودران، مراکز کنترل از راه دور و سامانه‌های هوش مصنوعی موجب افزایش قابل توجه بهره‌وری شده است. چین نیز با توسعه معادن زغال‌سنگ هوشمند مبتنی بر شبکه‌های 5G و رباتیک سرعت بالایی در دیجیتالی کردن معادن خود دارد.
در کانادا و کشورهای اسکاندیناوی نیز توسعه ماشین‌آلات برقی، معادن زیرزمینی خودکار و سامانه‌های هوشمند مدیریت انرژی در دستور کار قرار گرفته است.
آینده سرمایه‌گذاری در صنعت معدن
به باور نویسندگان گزارش تا سال ۲۰۳۰ سرمایه‌گذاری شرکت‌های معدنی بیش از گذشته به سمت فناوری‌های نرم‌افزاری و هوش مصنوعی حرکت خواهد کرد.
پلتفرم‌های دیجیتال، سامانه‌های مدیریت یکپارچه معدن، هوش مصنوعی، تجهیزات خودران، نرم‌افزارهای تخصصی، مدیریت انرژی و فناوری‌های کاهش انتشار کربن، مهم‌ترین حوزه‌های جذب سرمایه در سال‌های آینده خواهند بود.
در واقع رقابت آینده شرکت‌های معدنی بیش از آنکه بر سر خرید ماشین‌آلات بزرگ‌تر باشد بر سر توانایی مدیریت داده‌ها و تبدیل آن‌ها به تصمیم‌های سریع و هوشمند خواهد بود.
تحول مدیریتی
نکته مهمی که در سراسر گزارش بر آن تأکید شده این است که معدنکاری ۵.۰ صرفاً یک تحول فناورانه نیست بلکه تغییری در شیوه مدیریت معادن محسوب می‌شود.
در این الگو هوش مصنوعی جایگزین نیروی انسانی نمی‌شود بلکه انسان و ماشین در کنار یکدیگر فعالیت می‌کنند. تصمیم‌گیری همچنان در اختیار مدیران و متخصصان خواهد بود اما این تصمیم‌ها با کمک تحلیل‌های هوشمند، داده‌های لحظه‌ای و مدل‌های پیش‌بینی‌کننده انجام می‌شود. به همین دلیل موفقیت در معدنکاری ۵.۰ بیش از هر چیز به آمادگی سازمان‌ها، توسعه زیرساخت‌های دیجیتال، آموزش نیروی انسانی و ایجاد فرهنگ استفاده از فناوری وابسته خواهد بود.
جمع‌بندی
گزارش «Mining 5.0» نشان می‌دهد صنعت معدن در حال عبور از مرحله دیجیتالی شدن به مرحله هوشمندسازی تصمیم‌گیری است. اگر معدنکاری ۴.۰ عصر داده بود، معدنکاری ۵.۰ عصر تصمیم‌گیری هوشمند است. در این دوره هوش مصنوعی، دیجیتال توین، اتوماسیون، انرژی پاک و مدیریت پایدار، مزیت رقابتی اصلی شرکت‌های معدنی را شکل خواهند داد.
این تحول می‌تواند فرصت مهمی برای کشورهای معدنی از جمله ایران نیز باشد. با توجه به ظرفیت بالای معادن کشور، توسعه زیرساخت‌های دیجیتال، بهره‌گیری از هوش مصنوعی و حرکت به سمت معدنکاری هوشمند می‌تواند علاوه بر افزایش بهره‌وری و ایمنی، زمینه ارتقای رقابت‌پذیری صنعت معدن ایران در بازارهای جهانی را نیز فراهم کند.